Ashab-ı Kehf Ziyaretgahı
Evliya Çelebi’nin Seyahatnâme’de bu durak için aktardığı tarihî anlatı.
Seyahatnâme’de Ashab-ı Kehf Ziyaretgahı
12 dostla varıp ziyaret ettik. Lâkin mağaranın kapısı kapalı idi. İçinde ne eserin olduğu belli değil. Ancak bir arı kovanı gibi bir ses işitilir, eski ziyaret yeridir.
Bir kere Maraş Eyaleti'nde Elbistan Ovası'nda Elbistan subaşılığında bir mağarada Ashâb-ı Kehf diye ziyaret ettik, ama aslı yoktur. Asıl hakikatte Ashâb-ı Kehf bu Tarsus'ta olmak gerektir, zira onlar Kur'ân-ı Azim âyet-i şerifi üzere "Onlar yedi kişidir; sekizincisi köpekleridir." [Kur'ân, Kehf, 22] nassı üzere 7-8 kişi Takyanus'un zulmünden mağaralara kaçıp kapanıp (—) sene uyumuşlardır. Ashâb-ı Kehf uykusu meşhurdur. Takyanus'un bu Tarsus'ta ve Kara Görgüs'te oturduğu yapı kalıntılarından ve tarihlerinden bellidir. İmdi öyle olsa Ashâb-ı Kehf'in de buralarda olması daha doğrudur. Maraş'ta 10 konak yerde olmak uygun değildir, "Sorumluluk râviye aittir." Atâ'dan ve Bahr-i Maarif Mecmuası'ndan Ashâb-ı Kehf yazıla.
Beri taraftan bu Tarsus şehrinin kuzeyinde Bolkar Yaylası eteğinde tarih kitaplarında meşhur olan Mihr-i Vefâ dedikleri tevatürle bir mağarada gömülüdürler. Yer yer güneye bakar delikler vardır. Ondan içeri bakıldığında mermer sandıkları bellidir. İçeriden misk, ham amber ve gül gibi güzel koku çıkar ki koklayanın dimağı kokulanır. Bu Tarsus'un dört tarafında nice bin ziyaretler ettik, ama meşhurları bunlardır.
Bu tarihî anlatı, kullanıcı tarafından yeniden yayınlama izni bulunduğu beyan edilen “Evliya Çelebi Seyahatname Haritası” kaydından aktarılmıştır. Metindeki dönem dili, tarihî görüşler ve ifadeler Evliya Çelebi’nin anlatı dünyasını yansıtır; güncel bilgi olarak değerlendirilmemelidir.
Orijinal harita kaydı ↗