Han-ı Timan (Han-ı Yetiman) (Khan Tuman)
Evliya Çelebi’nin Seyahatnâme’de bu durak için aktardığı tarihî anlatı.
Seyahatnâme’de Han-ı Timan (Han-ı Yetiman) (Khan Tuman)
Hantıman galat-ı meşhurdur. Eski zamanlarda vârissiz ölen kimsenin mallarıyla o mahalde bir şehir yapılıp bütün cüzam ve miskinleri oraya sürüp Han-ı Yetîmân demişler. Bir rivayette Abbasîlerden (—) (—) (—) sürmüş. Onun için Han-ı Yetîmân derler. Kısacası insanların yolu üzerinde olup dinlenme yeri olması için (—) tarihinde (—) (—) dibinde dörtgen şekilli şeddadi taş yapı bir küçük kaledir. Büyüklüğü 500 adımdır. Ve 8 kule (—) (—) (—) vardır.
Haleb paşasının hâssıdır ve hâkimi subaşıdır. Ve nahiyesi naibi vardır. Bu kalede evli kimse yoktur. Ancak 40-50 oda ve 1 cami vardir. Ve 11 ayak merdiven ile çıkılır. (—) (—) (—) tarihi budur:
"Bi-inşai hâzihi's-sâkıyeti'l-mübâreketifî eyyâmi Sultan İbrahim halledallâhu mülkehü sene isnâ ve hamsın' yazılmıştır.
Bu kalenin doğu tarafında 40-50 Müslüman evleri vardır. Kale neferleri orada oturup gelen gidenlere yardımcı olup her gece kaleyi muhafaza ederler. 6 adet küçük topları vardır.
Kuyunun özellikleri: Bu Hantıman'ın nahiyelerinde Bi'r-i Sıyfe [Sıyfe Kuyusu] adlı bir kuyu vardır. Kudurmuş köpek bir adamı ısırsa 40 gün geçmeden o adam o sudan içse kurtulur. Ama 40 gün geçmiş olsa faydası yoktur. B
Bu tarihî anlatı, kullanıcı tarafından yeniden yayınlama izni bulunduğu beyan edilen “Evliya Çelebi Seyahatname Haritası” kaydından aktarılmıştır. Metindeki dönem dili, tarihî görüşler ve ifadeler Evliya Çelebi’nin anlatı dünyasını yansıtır; güncel bilgi olarak değerlendirilmemelidir.
Orijinal harita kaydı ↗