Kara Göl

Seyahatnâme’de Kara Göl

Bir küçük göldür ve bir yerden su gelecek yerleri yoktur. Yaz kış öyle durur kapkara bir haliçtir. Vilâyet halkı bu göl için tılsımlıdır, derler, garip ve acayip hikâyeler anlattılar. Kenarında nice yüz Mağripli, Hintli ve diğer define arayan adamlar giremeyip helâk olup göl kıyısında yere serilip yatarlar. Hâlâ bir adam bu göle gireyim dese göz açıp kapayıncaya kadar kendini kenarda bulur.

Yakın zamanda bir defineci derviş bu göl kenarına gelip tam 40 gün erbain çıkarıp ilim kuvveti ile gölde bir damla su kalmayıp cehennem kuyusuna benzer bir çukur çıkar. Bu çukurun ortasında demir kapılı bir mağara gözüküp kapı önünde hesapsız altın ve gümüş eşyalar ile dolu durur. Derviş bu bol maldan nasibi kadar alıp dönüp gider.

Sonra köy halkı haber alıp hâkime haber verirler. Bütün vilâyet halkı bu gölün dibindeki mağara kapısına inip kurbanlar kesip kapı önündeki dervişin aldığı maldan alıp mağara kapısının anahtar deliğinden içeri bakarlar, hazineler, cevahir, lâl, yakut ile dopdolu bir büyük define görürler. Hemen küskülerle kapıyı sökmeye başlarlar. Aman Allah, o büyük mağaranın içinden gürleyerek bir su çıkar ki defineci halkın kimi suda boğulur, kimi kurtulur. Adı geçen dervişi define buldu, diye mallarıyla Sultan Ahmed'e götürürler.

Derviş padişah huzurunda bu macerayı anlatır. Yine derviş ile kapucubaşı bu Karagöl'e gelip kıyısında konarlar. Derviş yine önceki gibi erbain çıkarıp yine gölün suyu kaybolup mağaranın kapısı ortaya çıkar. Derviş baba elini değince yine kapıdan bir su çıkıp dervişi ve diğerlerini parça parça edip vücutlarını kenara atar. Kapucubaşı güçlükle kurtulup kaçar. Böyle bir karaca gölceğizdir. İçinde olan balıklar da hep kara kara bir tuhaf şekilli balıklardır.