Karacalar (Atkaracalar)
Evliya Çelebi’nin Seyahatnâme’de bu durak için aktardığı tarihî anlatı.
Seyahatnâme’de Karacalar (Atkaracalar)
Çankırı hükmünde zeamettir. Bir camili, yeşillik ve mahsullü yerli 300 hane ahırlı fukara evleridir. Gelen geçen yolcular konuk olup halkı kar ederler. Ama inatçı Etraklerdir. Bir kütüğü kırk kere konuklarına satarlar. Zira her gece anılan kütük su içinde yatar. Alan adam o kütüğü yakmak için 10 akçelik odun alır. Hatta bir arif yolcu bir kütüğe bir gevele çivisini mıhlayıp Revan seferine gidip gelinceye kadar üç sene geçer. [279a] Yine bu Karacalar Köyü'nde hane sahibine misafir olup ateş yakması için kütüğü getirirler. Yine 3 sene önce çivisiyle mıhlı olan kütüğü getirirler. Ta bu derece cimri, eli sıkı, aşağılık ve tamahkar adamları vardır. Kütüğü kırk misafire satıp kırk yaşında yaşlı kütüktür, diye överler. Ama yol üzerinde gelen geçen yolculara hanelerinde bulundukları rahmettir. Temiz ve dindar adamları da vardır.
"Çalışıp kazanan Allah’ın sevgilisidir." diye şal ve şemle, tiftik, kırmızı kuşak ve türlü türlü muhayyer dokuyup satarlar. Karacalar kuşağı herkesçe meşhurdur.
Bu tarihî anlatı, kullanıcı tarafından yeniden yayınlama izni bulunduğu beyan edilen “Evliya Çelebi Seyahatname Haritası” kaydından aktarılmıştır. Metindeki dönem dili, tarihî görüşler ve ifadeler Evliya Çelebi’nin anlatı dünyasını yansıtır; güncel bilgi olarak değerlendirilmemelidir.
Orijinal harita kaydı ↗