Marjik Manastırı

Seyahatnâme’de Marjik Manastırı

Bu eski kilise, ruhban, kıssis ve bıtrik keferelerinin sözlerine göre tâ Hazret-i İsa zamanı yapılmış, Lim Nehri'ne eğimli yüksek bir tepe üzerinde dörtgen şekilli kale gibi değişik kubbeleri baştan başa has kurşun ile örtülü mamur kilisedir ki içinde 500 adet ruhbanları ve güneş parçası mûğpiçe maralı ve ceylân gözlü oğlanları var.

Bütün kefereleri Sırp ve Bulgardırlar. Konuklara o kadar canla başla hizmet edip atlara çul ve torba çıkartmayıp atları kendileri timar edip sallama yemler verip çizme ve pabuçlar silip gece gündüz hizmete koştururlar. Günde üçer kere herkese yiyecek ve içecek cinsinden şîr-i hurma, katrmebat, emlec-i kâbülî, reybâs ve amberbâris içecekleri getirirler. Tâ Gazi Hudâvendigâr'a ruhbanları itaat etmişlerdir, evkafları çoktur.

Bütün kâfiristandan adakları gelip "İsa dini aşkına" deyip konuklara yemek dağıtıp hizmet edip dîbâ, şîb ve zerbâf yorganlar ve yataklar getirirler.

İncelemek için süslü kilisenin içine girip baktım, o kadar altın ve gümüş kandil ve haçlar, o kadar sanatlı değerli avizeler ile süslenmiş bir kilisedir ki ham amber, ûd ve günlük kokusundan insanın dimağı kokulanır. Hatta her bir sehpa üzerinde İncil kitabı duran haçlar çeşit çeşit cevherler ile süslenmiş sehpadır ki 50.000 guruş değer.

Oradan içeri bir savmaa var, ona da girip seyretmeyi iste diğimde rûh-ı musavver gibi ay parçası bir oğlan hakiri anılan savmaaya komadığmdan hatıra bu beyt geldi. Beyt:
Dünki gün kilsâya vardım, komadı ruhban beni,
Ahdim olsun kollayanı mahşerde İsa'ya seni.
deyip kiliseden dışarı çıktım.