Raytinad Kalesi

Seyahatnâme’de Raytinad Kalesi

Bir ulu şehirdir ki Nemse çasarının anası hükmündedir. Tüm esir ve mallarımızı dağlar içinde 2 bin adet şahbaz gazilerle koyup bu kalenin kuzey tarafındaki seyrek ağaçlı koru içinden ansızın şehir içine girip bir anda kale keferelerine kılıç vurduk. Çarşı pazarında, kiliselerinde ve hanelerinde o kadar sayısız mal bulundu ve o kadar güneş parçası, mahbûb ve ay yüzlü kızlar alındı ki eteklerine asla diken ilişmemiş ve yüzleri açılmamış bir gonca güllerdir.

İslâm askeri ganimet almaktan o kadar zengin oldular ki defalarca ganimet esvaplarını bırakıp daha fazla pahalı eşyalar aldılar.

Kısacası burada da 300 araba yükü değerli hediyelik ve az bulunur [4b] cinsinden değerli mallar ganimet oldu ki anlatılmaz. Bütün Müslüman gaziler doyum oldular.

Bu Raytinad şehrinin ortasında kaleden fazla sarp ve sağlam bir şeddadi büyük yapı eski manastırı var ki sanki İstanbul'da Büyük Ayasofya gibi bir yüksek kubbesi ve 300 adet de başka kubbeleri tamamen saf mavi kurşun ile örtülü bir mamur kilisedir. Çevresinde göklere doğru baş uzatmış 4 adet çanhane kuleleri var, ama ortadaki büyük kubbenin alemi 5 adam boyu kadar haç alem idi. Diğer 300 adet kubbelerin alemleri üçer adam boyu gümüş haçlar olup tamamen saf altın ile yaldızlanmış salibe alemlerdir. Bu büyük kilise bu alemlerle kâfiristanda ve yeryüzünde alem olmuştur.

"Bu kilisede mal çoktur" diye İslâm askeri bu kiliseyi çepçevre kuşattı. Meğer kâfir deyrin saçma topları çok imiş. Bir anda 7 adet gazilerimiz şehit olup cesetlerinin karınlarını yarıp tamamen tuzlayıp arabalara yükledik. Bu kadar ganimet malıyla bu kale altından dönüp oradan 7 saat kuzey tarafına ağaçlık, ormanlık ve Alman toprağı içinde giderken bir kalabalık asker izine rast geldik. Hemen esirlerimizden sorulduğunda,

"Bu Fransa Vilâyeti yoludur. Allah bilir Fransa kralı Donkarkız Vilâyeti, Danimarka Vilâyeti ve Dış Fransa vilâyetlerinin askerlerini bizim krala yardıma gönderip Alman Dağlarını aşıp Yanık Kalesi'ne gittiler" dediklerinde askerin izlerine dikkatle baktık, derya gibi asker izleri, ama henüz geçmişler. Oradan yine batı tarafa bir gün gidip,