Yedikule

Seyahatnâme’de Yedikule

Önce Yedikule Kasabası: kefere zamanında nazarete (karantina) yani taunlu (vebalı) yoldan gelmiş adam şehre girmeyip burada yedi gün kalarak İstanbul'a girdiği için bu yere nazarete derler. Fetihten sonra Fatih Sultan Mehmed bütün debbağları, mezbahaları buraya koyup mamur etti. Deniz kıyısındaki kasabası bakımlıdır.

Bir camii, 7 mescidi, bir hanı, bir hamamı, 7 sebili, 3 tekkesi vardır. 300 adet Ahi Evran işyeri yani debbağ dükkanı vardır. 50 adet tutkalcı işliği vardır. Deniz kıyısında 70 adet kirişçi işliği vardır. Ancak evli Mahallesi azdır. Hepsi bekarlar pazarıdır. Savaş veya çatışma olduğunda 5.000 güçlü-kuvvetli debbağ bekarı yiğitleri çıkar, her biri birer Ahi Evran'a benzerdir. Ancak bu kasabanın kötü kokusundan dolayı, dışardan bir kimse bir an dursa ölür. Onlara kötü koku misk ve amber gibi kokar. Misk kokulu adam yanlarına varsa hoşlanmazlar. Gayet eli açık adamları vardır. Cenab-ı Allah mallarına Halil İbrahim bereketi vermiştir.

Meşhurdur kim önderleri ve kurucuları Hz. Ahi Evran, halifelerinin birine "Eteğindeki nedir?" diye sorar. Meğer halifenin eteğindeki köpek pisliği imiş. Utancından "Eteğimdeki kuruştur" diye cevap verir. Hemen Ahi Evran "İlahi mal ve rızkınız bereketli olup çok ola" diye dua ederler.

Bugün de debbağlarda eli açık, ikramı seven adamlar çoktur. Hacı Ali adlı bir debbağın kırk yıllık köpek pisliği vardır. "İngilizler 40.000 kuruş vermişler, ancak vermemiştir" diye meşhurdur.

Bu kasabanın dışında cana can katan bir çeşmenin kemeri altında dört köşe beyaz bir mermer üzerine mermer ustası bir kaz kuşu resmi yapmış ki diller ile anlatılmaz, sanki canlıdır. Halk arasında Kazlıçeşme adıyla ünlüdür.

....................... (1 satırlık yer boş) ..........................